Waarom je geen 'therapeut' hoeft te zijn om ACT te gebruiken
Veel zorgprofessionals herkennen het: je hebt een basiscursus ACT gevolgd, je bent geïnspireerd, maar in de waan van de dag voelt het te groot. Je bent bang dat je een protocol moet afwerken of dat je 'therapeut aan het spelen' bent. Het resultaat? De ACT-kaarten belanden in de la en je valt terug op je oude automatische piloot. Dat is ontzettend zonde, want de werkelijke kracht van ACT zit niet in de behandelkamer, maar in de dagelijkse interactie.
De houding is de interventie
Het mooie van ACT is dat het geen set regels is, maar een manier van aanwezig zijn. Je hoeft geen ACT-therapeut te zijn om de principes toe te passen in het contact met je cliënt. Het gaat niet om het uitvoeren van een protocol, maar om nieuwsgierig en aanwezig zijn op een manier die aansluit bij wat iemand op dat moment nodig heeft.
Haal ACT uit de behandelkamer
In plaats van te wachten op het 'juiste moment' om ACT in te zetten, kun je het verweven in elk gesprek.
- Stop met repareren: aanwezig zijn is vaak al genoeg; je hoeft het probleem niet direct op te lossen.
- Normaliseer gedachten: help iemand in te zien dat een gedachte slechts een gedachte is, geen onwrikbaar feit.
- Kijk naar de mens: spreek het deel van de cliënt aan dat meer is dan alleen de klacht of de diagnose.
Laat de angst om het 'fout' te doen varen. In de zorg is je menselijke houding je belangrijkste gereedschap.
