Navigatiekaart naar rustJe kent het wel. Je krijgt een kortaf berichtje van je baas, je hebt een pittige discussie aan de ontbijttafel, of je wordt ineens overvallen door een onverklaarbaar, gejaagd gevoel. De bliksem slaat in. Er is onrust. We noemen dit De Storm.

Waarom ik altijd een toverstaf in mijn tas heb (en waarom ik hem nooit gebruik) 🪄Het klinkt misschien vreemd voor een nuchtere coach/therapeut, maar tussen mijn notitieblok en mijn ACT-kaarten zit standaard een toverstaf. Nee, ik heb geen carrièreswitch naar Zweinstein gepland. De staf is er juist om een van de belangrijkste lessen in mijn praktijk te illustreren.De teleurstelling: ik kan niet toverenSoms komt een cliënt binnen met een begrijpelijke wens: "Zorg dat deze angst stopt," of "Haal dit verdriet weg." Op dat moment pak ik de staf erbij. Ik zwaai er een keer mee, kijk hoopvol... en er gebeurt niets. De pijn is er nog. De staf herinnert ons eraan dat ik geen tovenaar ben. Ik heb geen knop om jouw interne wereld te herschrijven.De 'Wondervraag'Maar dan komt de staf pas echt tot leven. Ik stel de cliënt de 'Wondervraag': "Stel dat deze staf vannacht wél werkt. Je wordt morgen wakker en door een wonder is je probleem verdwenen. De angst is weg, de zelftwijfel is opgelost. Wat is dan het eerste dat je doet?"Magie in het gewone Het antwoord is bijna nooit: "Dan ga ik de loterij winnen" of "Dan vlieg ik naar de maan." De antwoorden zijn meestal ontroerend gewoon:

Waarom de woorden van je partner zo’n pijn doen (en waarom een ‘dikke huid’ niet de oplossing is)Je kent het vast wel: een simpele opmerking van je partner, een bepaalde blik of zucht, en ineens ontploft de boel. Voor je het weet zitten jullie in een oude, vertrouwde ruzie. Je voelt je diep gekwetst, onbegrepen of aangevallen.

Waarom je niemand nodig hebt om je heel te voelenHet is zondagmiddag. Het huis is stil. Je kijkt op je telefoon, maar er zijn geen nieuwe berichten. Langzaam voel je het omhoog kruipen: een knagend, ongemakkelijk gevoel in je maag. Eenzaamheid.

(en waarom méér rusten niet altijd de oplossing is)We horen het overal: de burn-outgolf onder jongeren en professionals is een epidemie. De standaard reactie? “Je moet beter je grenzen bewaken,” “Doe aan yoga,” of “Neem rust.” Maar wat als we het verkeerd zien? Wat als burn-out geen teken is dat je ‘stuk’ bent, maar een logische reactie op een systeem dat ons niet heeft geleerd om met wrijving om te gaan?

Waarom ACT en motiverende gespreksvoering elkaars beste vrienden zijnIedere professional in de zorg of coaching herkent het wel: je cliënt wil wel veranderen, maar doet het niet. Of ze beginnen enthousiast, maar haken af zodra het moeilijk wordt.

Meer dan een To-Do lijstjeWord jij 's ochtends ook wel eens wakker met een hoofd vol taken? Voordat je goed en wel uit bed bent, staat je brein al in de overlevingsstand: Ik moet dit nog mailen, dat nog regelen en oh ja, de boodschappen. Je dag wordt een race tegen de klok.

De kunst van het onmiddellijke handelenWe zijn gewend om over waarden te denken als verre sterren aan de hemel. We zeggen: "Eerlijkheid is belangrijk voor mij," of "Ik streef naar compassie." Maar merk je wat er gebeurt zodra we dat zeggen? We plaatsen de waarde in de tijd. We plaatsen het in de toekomst. Er is 'ik' hier, en de 'waarde' daar.

Waarom "naar je gevoel luisteren" je grootste valkuil isHet is het mantra van de moderne hulpverlening, van de mindfulness-coach tot de psycholoog: "Je moet meer naar je gevoel luisteren." "Wat zegt je gevoel je?" "Zak eens uit je hoofd, in je lijf."

Waarom ze op elkaar lijken (maar totaal verschillend zijn)Als je iemand ziet die met zijn ogen de vingerbewegingen van een therapeut volgt, denken de meeste mensen direct: "Ah, dat is EMDR!" Het is een begrijpelijke aanname. Eye Movement Desensitisation and Reprocessing (EMDR) is wereldwijd bekend en de 'oogbeweging' is het meest zichtbare kenmerk. Maar wanneer je Integral Eye Movement Therapy (IEMT) ziet, gebeurt er aan de oppervlakte weliswaar iets soortgelijks, maar onder de motorkap vindt er een heel ander proces plaats.

Waarom je to-do lijst je niet gelukkig maakt (en wat wel werkt)We kennen het allemaal. Je stelt jezelf doelen. Je maakt lijstjes. Je neemt je dingen voor. En toch, na een paar weken, voelt het als een sleur of verlies je de motivatie. Hoe kan dat? Vaak zijn we zo druk bezig met wat we moeten doen, dat we vergeten waarom we het eigenlijk doen. We varen zonder kompas.Van moeten naar willen In mijn praktijk gebruik ik vaak het 'Waardenkompas'. Dit is geen lijstje met doelen die je kunt afvinken, maar een richting. Het is het verschil tussen zeggen "Ik moet naar Rome" (doel) en "Ik wil naar het zuiden" (waarde). Als je naar het zuiden gaat, is elke stap die kant op een succes, ook als je Rome nooit bereikt.Nieuw: ontdek jouw koers digitaal Om jezelf of je cliënten te helpen die koers te vinden, heb ik een interactieve tool ontwikkeld. Vanaf vandaag is mijn nieuwe website live: Werken aan Waarden.

Waarom kies je ervoor om therapeut te zijn?Laten we eerlijk zijn, voorbij de mooie woorden over 'helpen' en 'empathie'. Zit er niet stiekem, diep vanbinnen, een verlangen om degene te zijn die weet? Degene die de antwoorden heeft? Het geeft een geweldige bevrediging om nodig te zijn. Maar zolang je geniet van het feit dat je nodig bent, houd je de cliënt gevangen.